« قيام بدن ، حالتى است كه اعضا هر يك در وضع طبيعى خود قرار مىگيرند و هر كدام وظيفه‌اى كه در به پا داشتن بدن دارند ، انجام مىدهند و اندام چنان كه هست مىنمايد : مراكز ادراك و سر ، بالاى بدن و بدن تكيه بر فقرات پشت و همه بر ستون‌هاى پا ايستاده‌اند و اعصاب ادراك و تحريك به آسانى فرمان مىگيرند و خبر مىدهند ؛ چشم و گوش و دست و پا به آسانى به هر سو متوجه مىگردد ، اراده بر اعصاب و اعصاب بر عضلات و عضلات بر بندها و ستون‌هاى بدن غلبه و فرماندهى كامل دارد . قيام بدن مرتبط به قيام فكر و تصوير است ، تا مطلوبى درست تصوير نشود ، براى انجام و رسيدن به آن شخص اراده نمىنمايد و بدن بر خلاف ميل طبيعى راست و مستقيم نمىگردد . آمادگى براى نماز آن گاه است كه امر و ارادهء پروردگار همت را برانگيزد و ذهن را - كه توجه به حواس و شهوات خميده يا خفته‌اش داشته - به پا دارد ؛ در اين وقت قواى نفسانى به وضع طبيعى قرار مىگيرد و مانند اعضاى بدن قيام مىنمايد . در سازمان درونى جسم انسان ، مركز تفكر و ادراك بالا و محل بروز عواطف كه قلب است پايين ، معده و امعا كه ديگ شهوت غذا است پايين‌تر و دستگاه تناسلى كه انگيزندهء شهوت جنسى است در زير قرار گرفته است . در سازمان درونى نفس كه از اين قوا تركيب يافته بايد چنين باشد . معناى اقامه اقامه - كه معناى لغويش بپاخاستن ، راست داشتن و تكميل نمودن است - كمال آن در انسان برپاداشتن ظاهر و باطن بدن و قواى نفسانى است .